آژانس خبری ریحان:

دکتر ضرغام مهرگانفرد در گفت وگو با ایسنا، خانواده را کوچکترین واحد اجتماعی دانست و اظهار کرد: خانواده از نظر اثربخشی و تاثیرگذاری قدرتمندترین واحد اجتماعی محسوب می شود و می تواند بر تک تک اعضای خانواده اثر بگذارد.

وی با بیان اینکه خانواده در مسیر زندگی همیشه وضعیت نرمال ندارد و دچار بحران های زیادی خواهد شد، تصریح کرد: بحران های اقتصادی و اجتماعی همچون طلاق، ورشکستگی، مدرسه رفتن، دوره نوجوانی و… همواره دامن گیر خانواده است.

این روانشناس، یکی از مهمترین کارکردهای خانواده را حل و فصل بحران ها و جلوگیری از آسیب دیدن اعضای خانواده دانست و گفت: بحران ها غیر منتظره، اما موقتی هستند و لذا خانواده باید همواره فضایی را فراهم کند که از رشد عقب نماند. در واقع خانواده باید بحران ها را پشت سر بگذارد و برای گذر از بحران ها به سواد در حوزه مدیریت بحران و کنترل هیجانی و عاطفی و اجتماعی نیاز دارد.

مهرگانفرد، با بیان اینکه دستپاچگی و اضطراب به بحران ها شدت می بخشد و خسارت آن را زیاد می کند، افزود: افرادی که دچار بحران می شوند، به واسطه اضطراب و استرس و عجله درگیر بحران های دیگر می شوند و فضای خانواده را متشنج می کنند که این بحران ها منجر به آسیب های درازمدت می شود.

وی بحران ها را عامل اضطراب و استرس دانست و خاطرنشان کرد: تعادل هیجانی افراد در بحران ها به هم می ریزد و تنظیم و بازسازی فضای روانی خانواده بعد از هر بحران زمان بر است لذا افراد با تجربه و تحصیلکرده های خانواده در چنین شرایطی وظیفه بیشتری بر عهده دارند و باید با آگاهی بخشی به دیگران مدیریت بحران کنند.

این روانشناس، کرونا را جدیدترین بحرانی دانست که همه خانواده ها را تحت تاثیر قرار داده و عنوان کرد: هفته های اول که با بحران کرونا مواجه شدیم، هیچگونه آگاهی نسبت به این بیماری وجود نداشت و مردم دچار اضطراب و استرس و حتی وحشت شده بودند.

وی ادامه داد: نداشتن آگاهی در بحران ها بیشتر آسیب می زند و هرچقدر آگاهی ما نسبت به یک بحران بیشتر باشد، سریع تر و بهتر آن را مدیریت می کنیم و لذا افراد خانواده اطلاعات درست و لازم را در اختیار سایرین قرار دهند تا آرامش بخشی داشته باشد؛ البته اطلاعات نادرست می تواند بحران را تشدید کند.

مهرگانفرد، با بیان اینکه افزایش آگاهی ما نسبت به کرونا موجب شده هیجان های اولیه خانواده ها فروکش کند و دیگر ترس و استرس نداشته باشیم، گفت: یکی از بحران هایی که همه خانواده ها با آن مواجه هستند و اثرگذاری بسیار زیادی دارد، بحران فقدان عزیزان است؛ به ویژه در ایام کرونا با فقدان ناگهانی بیشتر رو به رو شدیم.

این روانشناس، با اشاره به اثرگذاری بحران از دست دادن عزیزان طی چند ماه تا یک سال و حتی بیشتر، یادآور شد: تحمل این بحران و گذر از آن مراحل و فرایندهای مختلفی دارد و افراد در چنین شرایطی به کمک خود و اطرافیان و نهادهای اجتماعی نیاز دارند.

وی غافلگیری را ویژگی بحران ها دانست و بیان کرد: وقتی با بحران سوگ و فقدان رو به رو می شویم، در مرحله غافلگیری و شوک هستیم و سپس وارد مرحله عدم باور می شویم و هیجان ها از جمله افسردگی، پرخاشگری، اضطراب و واکنش های فیزیولوژیک به سراغ ما می آید. گله مندی، مرور خاطرات و احساس گناه نیز از دیگر مراحل سوگ هستند تا آماده پذیرش واقعیت شویم و به زندگی عادی خودمان ادامه دهیم لذا هر کدام از این مراحل ممکن است بیش از حد نرمال طول بکشد و افراد باید نسبت به مراحل سوگ آگاهی داشته باشند تا به دیگران کمک کنند.

مهرگانفرد، فاجعه سازی از بحران ها را بسیار آسیب زا دانست و اضافه کرد: بزرگسالان با بحران ها کنار می آیند، اما کودکان توانایی هضم حوادث و اتفاقات را ندارند و لذا والدین در حضور کودکان و نوجوانان از مشکلات و بحران های مالی و عاطفی و اجتماعی خود صحبت نکنند، زیرا اضطراب و استرس آنان افزایش پیدا می کند و نمی توانند از احساسات خود صحبت کنند و این هیجان را در رفتارشان مانند شب ادراری، لجبازی، جیغ کشیدن در خواب و… نشان می دهند.

وی از والدین خواست بخشی از واقعیت ها را در اختیار کودکان و نوجوانان قرار دهند و تاکید کرد: فرزندان با شنیدن بحران هایی مانند طلاق والدین و ورشکستگی پدر و… احساس ناامیدی می کنند و این احساس بد آنان را از رشد باز می دارد و آسیب های روحی و روانی می بینند.

منبع:ایسنا

منتظرتان هستیم